Sudoku średnie

Czym średnie różni się od łatwego

Cyfr na start jest 28 zamiast 32, ale prawdziwa zmiana jest inna: na średnim przychodzi moment, w którym żadna pusta komórka nie ma już jednej oczywistej odpowiedzi. Trzeba zrobić krok dodatkowy — wykluczyć cyfrę tam, gdzie stać nie może, zamiast szukać miejsca, gdzie stać musi.

Najczęstszy taki układ to cyfra zamknięta w bloku do jednego wiersza. Jeśli w kwadracie 3×3 wszystkie możliwe miejsca dla piątki leżą w jednym wierszu, to piątka w tym wierszu poza tym blokiem stać nie może. Nic nie wpisujesz — a plansza rusza dalej.

Notatki przestają być ozdobą

Na tym poziomie ołówek zaczyna się opłacać, ale tylko używany oszczędnie:

• Nie notuj całej planszy. Notowanie wszystkich kandydatów w 50 komórkach zajmuje więcej czasu niż samo rozwiązanie.
• Notuj jeden blok albo jeden wiersz, ten, na którym właśnie utknąłeś. Kiedy się rozwiąże, wyczyść i idź dalej.
• Notuj pary. Dwie komórki w jednej jednostce z tymi samymi dwiema możliwościami to najczęstszy przełom na średnim poziomie.
• Notatki sprzątają się same: wpisanie cyfry usuwa ją z notatek w całym wierszu, kolumnie i bloku. Nie musisz tego robić ręcznie.

Ołówek włączasz spacją albo klawiszem N, na dotyku — przyciskiem z ołówkiem pod planszą.

Trzy błędy, które kosztują tu najwięcej

• Wpisanie cyfry „bardzo prawdopodobnej". Na łatwym to zwykle wychodziło. Tutaj kończy się utratą życia, a masz ich trzy.
• Zaufanie starym notatkom. Notatka zrobiona dziesięć ruchów temu bywa już nieprawdziwa, jeśli nie patrzyłeś na nią po drodze.
• Skanowanie tylko wierszy. Bloki 3×3 dają na średnim więcej trafień niż wiersze i kolumny razem.

Komórka, w której stracisz życie, zostaje oznaczona na czerwono i przekreślona, żebyś wiedział, co poprawić — również wtedy, gdy podświetlanie konfliktów masz wyłączone.

Kiedy dalej

Średni poziom jest opanowany, gdy potrafisz nazwać powód każdej wpisanej cyfry. Wtedy warto spróbować sudoku trudne: 25 cyfr na start i plansze, na których samo wykluczanie w bloku już nie wystarcza.