Cztery techniki, które wystarczą na 95% trudnych sudoku
Singiel, kandydat jedyny w bloku, para naga i locked candidates. Więcej nie potrzeba, żeby zamknąć niemal każdą planszę na poziomie trudnym — i to bez zgadywania.
Trudne sudoku nie wymaga tajemnej wiedzy. Wymaga czterech technik i konsekwencji w ich stosowaniu — reszta to szybkość patrzenia, która przychodzi sama po kilkudziesięciu planszach.
1. Singiel w komórce
Najprostsza reguła: jeśli w komórce może stanąć tylko jedna cyfra, stawiamy ją. Brzmi banalnie i banalna jest — problem w tym, że na trudnej planszy takich komórek na starcie nie ma ani jednej. Pojawiają się dopiero po tym, jak zadziałają trzy pozostałe techniki, i wtedy wchodzą lawinowo.
Praktyczna konsekwencja: nie szukaj singli na początku. Szukaj ich po każdym udanym ruchu, bo jedna postawiona cyfra potrafi otworzyć pięć kolejnych.
2. Kandydat jedyny w bloku, wierszu lub kolumnie
Odwrotność singla i technika, która na trudnych planszach robi najwięcej roboty. Zamiast pytać „co może stanąć w tej komórce", pytasz „gdzie w tym bloku może stanąć siódemka".
Jeśli odpowiedź brzmi „tylko tutaj" — stawiasz, nawet jeśli w tej samej komórce zmieściłyby się jeszcze trzy inne cyfry. To jest ta różnica, o którą potyka się większość graczy: komórka z czterema możliwościami wcale nie jest nierozstrzygnięta, jeśli jedna z tych możliwości nie mieści się nigdzie indziej.
3. Para naga
Dwie komórki w jednym wierszu, kolumnie lub bloku, w których zostały dokładnie te same dwie cyfry — na przykład tylko 3 i 8. Nie wiesz, która gdzie stoi, ale wiesz, że obie siedzą w tych dwóch komórkach. Wniosek: w całym pozostałym wierszu (kolumnie, bloku) trójki ani ósemki nie ma.
Para naga rzadko stawia cyfrę bezpośrednio. Ona usuwa kandydatów — i dopiero to usunięcie tworzy singla gdzie indziej. Jeśli grasz z notatkami, to jest moment, w którym notatki się zwracają.
4. Locked candidates
Technika, która oddziela planszę średnią od trudnej. Jeśli w bloku wszystkie możliwe miejsca dla cyfry 5 leżą w jednym wierszu, to piątka tego bloku na pewno stanie w tym wierszu — a więc w pozostałej części tego wiersza, poza blokiem, piątki nie ma.
Działa też odwrotnie: jeśli w wierszu wszystkie miejsca dla piątki leżą w jednym bloku, to reszta bloku piątki nie zobaczy.
To jedyna z czterech technik, która wymaga świadomego szukania — pozostałe trzy w pewnym momencie zaczynasz widzieć bez patrzenia.
Czego NIE potrzebujesz
X-Wing, swordfish, XY-wing i cała reszta zoo mają swoich fanów, ale na planszach z poziomu trudne nie są potrzebne. Nasz generator odrzuca każdą planszę, której nie da się rozwiązać zestawem powyżej — jeśli więc utknąłeś, to nie dlatego, że brakuje ci techniki z górnej półki. Zwykle brakuje jednego przejścia po blokach z pytaniem „gdzie tu może stanąć ta cyfra".
Jak to przyspieszyć
Kolejność ma znaczenie. Najszybsi gracze robią to tak:
- przejście po cyfrach 1–9 i wyłapanie kandydatów jedynych w blokach,
- singiel wszędzie, gdzie się pojawił,
- dopiero gdy powyższe nic nie daje — notatki, pary nagie i locked candidates,
- powrót do punktu 1, bo po każdym usunięciu kandydata plansza jest inna.
Największy zysk czasowy nie leży w technikach, tylko w tym, żeby nie skakać po planszy losowo. Jedno pełne przejście po dziewięciu cyfrach trwa kilkanaście sekund i prawie zawsze daje więcej niż minuta wpatrywania się w jeden blok.
Sprawdź to na dzisiejszej planszy
Zagadka dnia jest identyczna dla wszystkich na świecie, a Twój czas trafia na wspólną tablicę — więc od razu widać, ile te cztery techniki są warte w praktyce. Pełny opis technik z przykładami znajdziesz też w strategiach sudoku.