Strategie i techniki Sudoku

Pięć technik w kolejności, w jakiej będą potrzebne

Słownik technik sudoku jest ogromny i prawie cały jest zbędny. Pięć poniższych rozwiązuje każdą uczciwą planszę do poziomu eksperta włącznie. Ułożone są według tego, kiedy pierwszy raz będziesz ich potrzebować — nie według tego, jak mądrze brzmią.

1. Pojedyncza możliwość

Komórka, która widzi w swoim wierszu, kolumnie i bloku osiem różnych cyfr, ma jedną możliwą odpowiedź. Nic innego się tam nie zmieści.

To jest całe łatwe: plansze na tym poziomie są kalibrowane tak, że same pojedyncze możliwości wystarczają do końca.

2. Ukryta pojedyncza możliwość

Weź jedną jednostkę — wiersz, kolumnę albo blok — i zapytaj, gdzie może stać konkretna cyfra. Jeśli siódemka mieści się tylko w jednej komórce tego bloku, to właśnie tam stoi, choćby ta komórka miała zapisanych pięciu innych kandydatów.

Najważniejsze jest tu przełączenie myślenia: przestajesz pytać co się zmieści w tej komórce, a zaczynasz pytać gdzie zmieści się ta cyfra. Większości ludzi ukryte możliwości sprawiają więcej trudności niż pojedyncze, choć logicznie nie są ani trochę głębsze.

3. Wykluczanie w bloku

Jeśli wszystkie możliwe miejsca dla cyfry w bloku leżą w jednym wierszu, ta cyfra nie może stać w tym wierszu poza blokiem. I odwrotnie: jeśli wszystkie miejsca dla cyfry w wierszu leżą w jednym bloku, nie wejdzie ona w resztę tego bloku.

Nic nie wpisujesz — tylko skreślasz kandydatów. To moment, w którym notatki przestają być opcjonalne, i moment, w którym średnie staje się inną grą niż łatwe.

4. Para naga i para ukryta

• Para naga — dwie komórki w jednej jednostce mają dokładnie te same dwie możliwości. Te dwie cyfry są dla nich zarezerwowane, więc skreśl je ze wszystkich pozostałych komórek tej jednostki.
• Para ukryta — dwie cyfry, które w całej jednostce mieszczą się tylko w tych samych dwóch komórkach. Wtedy w tych komórkach nie stoi nic innego, niezależnie od tego, ilu kandydatów miałeś tam zapisanych.

Pary są szkieletem poziomu trudnego. Jeśli plansza wygląda na wymagającą czegoś egzotycznego, prawie zawsze jest to przeoczona para.

5. Trójka naga

Trzy komórki, które razem korzystają dokładnie z trzech kandydatów. Nie muszą mieć wszystkich trzech każda — wystarczy, że ich suma to trzy cyfry. Skreśl te trzy cyfry z resztek jednostki.

Z tym zestaw jest kompletny dla każdej planszy w tym serwisie, także eksperckiej.

Czego można spokojnie nie znać

X-Wing, swordfish, łańcuchy XY, łańcuchy wymuszające — wszystkie są prawdziwe i żadna nie jest tu potrzebna. Nasz generator przyjmuje planszę wymagającą X-Wing tylko wtedy, gdy trafi się sama, bo plansze naprawdę tego wymagające są rzadkie, a ich szukanie zjada sekundy procesora bez korzyści dla gracza. Dla człowieka grającego na czas ekspert jest trudny przez to, jak mało cyfr dostaje na start, a nie przez technikę z nazwą.

Trzy nawyki warte więcej niż każda technika

1. Czytaj planszę cyfra po cyfrze, nie komórka po komórce. Weź jedną cyfrę i znajdź wszystkie jej miejsca. Ta jedna zmiana skraca czas u większości ludzi bardziej niż nauczenie się nowej techniki.
2. Nie wpisuj cyfry, dla której nie umiesz podać powodu. Wątpliwości zapisuj ołówkiem — notatka nie kosztuje nic, zła cyfra kosztuje życie.
3. Po każdym przełomie przejrzyj notatki w dotkniętym wierszu, kolumnie i bloku. Nieaktualna notatka to najczęstsze źródło błędów na każdym poziomie.

Gotowy? Zacznij od średniego — to poziom, na którym technika zaczyna się opłacać. Jeśli powyższe pojęcia były nowe, strona zasad opisuje to, co je poprzedza.